Aandacht voor Move for MS in de Verkerkloop krant

In het onlangs verschenen huis aan huis krant van de Verkerkloop wordt ook aandacht besteed aan Stichting Move for MS. Wanneer de krant niet in Uw bus is gevallen kunt U hier de krant alsnog lezen.

Het stukje over het goede doel op pagina 9 is een goede afspiegeling van wat Move for MS doet en wat haar relatie met MS Research is. Er wordt uitgelegd wat MS is en wat deze vreselijke ziekte met mensen doet.  Ook wordt aandacht besteed aan de onderzoeken die worden uitgevoerd in het Erasmus Medisch Centrum, de onderzoeken waaraan Stichting Move for MS zijn steentje bijdraagt.

 

Cabot doneert aan Move for MS

Aanstaande zondag tijdens de marathon van Rotterdam zijn er drie lopers van Cabot actief, namelijk Wouter Booister, André Schuilling en Margriet Lagerburg. Voor Wouter is het zijn 4e marathon terwijl André en Margriet hun debuut maken. André heeft tijdens de trainingen een blessure  opgelopen waarop het doel van een goede tijd naar “uitlopen” is verschoven. Wouter en Margriet gaan voor een eindtijd van respectievelijk 4 en 4.15 uur. Cabot sponsort de lopers een bedrag van € 300,- die aan onze stichting geschonken wordt. Namens Move for MS bedankt voor de bijdrage en we wensen de lopers een mooie sportieve dag toe!

content

Verkerkloop

We zijn zeer trots en verheugd dat de Verkerkloop in Zwijndrecht ons dit jaar steunt in de strijd tegen MS. De Verkerkloop heeft onze stichting namelijk als goede doel van 2013 gekozen, samen met het Gambia project van het LOC@ zie Verkerkloop.
De 36ste editie van de Verkerkloop gaat op 15 mei 2013 van start. Deze loop is heel populair onder de hardlopers. Vorig jaar deden maar liefst 2850 deelnemers waarvan 1201 basisschool leerlingen. Leuk is te zien hoe Zwijndrecht en omstreken zich voorbereid op deze loop. Het straatbeeld toont steeds meer hardlopers wat anderen weer motiveert. Fantastisch is het om in de vooravond de jeugd aan het werk te zien. De start waarbij iedereen weg stuift en de finish waarbij je kunt zien dat een ieder zijn best heeft gedaan. Daarna de trotse gezichtjes wanneer de medaille om de hals bungelt.

De Verkerkloop is een loop waar we al jaren aan meedoen en maakt het voor ons extra speciaal om nu als goede doel te zijn uitgekozen!

Uitreiking cheque Loders Croklaan 2012

Op 21 december was de uitreiking van de cheque van IOI Loders Croklaan van het jaar 2012. Het bedrag van maar liefst € 2.759,95 is door middel van sporten door werknemers van IOI Loders Croklaan en leden van Move for MS bijeen gebracht. Er is een positieve trend waar te nemen dat steeds meer werknemers van IOI Loders Croklaan gaan sporten en op deze manier hun steentje bijdragen aan het totaal bedrag voor Stichting Move for MS. Grote klasse!!!!

Behalve enkele leden van Move for MS was ook Teddy van der Berg van MS Research bij de uitreiking aanwezig. Teddy gaf een uitleg wat er met het gedoneerde geld gebeurt op het gebied van onderzoek naar MS en bedankte namens MS Research Loek Favre CEO van Loders Croklaan Europe voor de bijdrage.

We zijn zeer verheugt dat IOI Loders Croklaan de intentie heeft om volgend jaar door te gaan met het sponsoren van onze Stichting!

Een prestatie om trots op te zijn

Een verslag van Ruud Zoeteman

Een goed stel!

Eindelijk na maanden voorbereiding en trainen is vandaag het moment aangekomen, waar we het met zijn allen voor doen: ons inzetten voor het goede doel van Move For MS. Aan de voet van de Mont Ventoux verblijven we met in totaal 46 personen. Waarvan vandaag 25 deelnemers de berg gaan beklimmen, met steun van 21 begeleiders en 2 hele jonge supporters, namelijk Raven Spruit van 1 ½ jaar en Rosalie Wiltschut van 3 maanden oud.

Edwin van de Berg en Denis Ancel hadden deze morgen de wekker al vroeg gezet. Om 04:30 stonden zij al op om vandaag de Mont Ventoux 2 keer te beklimmen. Vanaf de camping zouden zij in het donker naar Malaucene  fietsen. Hiervandaan beklommen ze de berg vanuit de meeste steile kant. Een prestatie die Ronald Spruit en Marianne eerder deze week al hadden geleverd. Echter na deze beklimming zouden beide heren ook afdalen naar Sault om zodoende samen met de overige deelnemers de berg ook vanuit Sault te beklimmen.

Tegen de tijd dat Edwin en Denis aan hun tocht begonnen, stonden de overige deelnemers op om zo voorbereidingen te treffen. Op het afgesproken tijdstip van 06:45 verzamelde iedereen zich bij de poort van de camping. Met de slaap nog in de ogen en de enigszins gespannen gezichten werden de laatste instructies gedeeld. Vervolgens zette de karavaan zich in beweging in de richting van de Mont Ventoux. Op weg naar de top passeerden we Edwin en Denis, die nog aan hun eerste beklimming bezig waren. Uiteraard werden deze mannen door iedereen luidt aangemoedigd en gaf dit hen een enorme boost om ook de laatste 8 kilometer van de klim te volbrengen.

foto gemaakt op de top.

Nadat de top van de Mont Ventoux voor de eerste maal op deze dag was bereikt, werd er de tijd genomen om de groepsfoto’s te maken. Voor sommige deelnemers was het de eerste kennismaking met de berg, en de hoogte en het immens kale landschap maakte op dit vroege tijdstip nog meer indruk. Zodra de foto’s waren geschoten, werd de afdaling naar onze startplaats Sault ingezet. Op de parkeerplaats in Sault werden de fietsen uitgeladen en gereed gemaakt voorvertrek.

De lopers begonnen aan hun warming up of probeerden hier en daar nog wat spanning te

spanning voor de start.

lozen. Bij een ieder was de spanning voor de start van het gezicht te lezen. In de tussentijd hadden ook Edwin en Denis zich bij de overige deelnemers gevoegd. Zij hadden de eerste deel van de beklimming succesvol afgerond en hadden na korte pauze de afdaling ingezet. Zodoende konden alle deelnemers tegelijk starten.

 

Nadat John Clarisse het officiële startschot had gegeven door luid te claxonneren, kwam het hele peloton om 09:10 in beweging. De fietsers voorop, gevolgd door de lopers werd het eerst gedeelte bij een al warme temperatuur van 21 graden zonder moeite volbracht.

Bij de eerste verzorgingspost van Theo Verschoor op 5 kilometer, was er al duidelijk verschil tussen de lopers en de fietsers. Onderling lagen de fietsers en lopers nog wel dicht bij elkaar. Er werden nog geen klachten of pijntjes gemeld en vol goede moed ging men verder naar de volgende verzorgingspost.

In vergelijking tot de eerste 5 km, was het 2e gedeelte een stuk zwaarder. Dit gedeelte had een gemiddeld stijgingspercentage van boven de 5 % en de temperatuur had inmiddels ook al de 24 graden bereikt. Gelukkig lag dit gedeelte nog in het bos, zodat de fietsers en lopers nog enige verkoeling in de schaduw konden vinden.

Bij de tweede verzorgingspost geeft menig loper bij Ria en Monique aan dat het hun moeite koste om het pasritme vast te houden. Op het 10 kilometerpunt waren de lopers dan ook erg blij dat zij even een rust- en drankpauze konden nemen. De fietsers daarentegen klommen onverdroten voort, onderweg genietend van de mooie natuur.

De volgende verzorgingspost stond op 15 kilometer, een punt waar je als loper en fietser tegen opziet. Gestaag en vrij stijl gaat de klim daar verder en waar op dit tijdstip van de dag ook de temperatuur steeds verder begint op te lopen.  De derde post is dan ook een belangrijke post, hier moet je energie bij gaan tanken. Anders kom je jezelf later tegen en zal de man met de hamer je onherroepelijk terug fluiten.

De lopers en de fietsers hadden deze boodschap goed begrepen, en maakten dankbaar gebruik van het aanwezige fruit, ontbijtkoek en suikers die Jacqueline en Kitty voor hen hadden klaar gelegd. De bidons werden hier nogmaals gevuld en wat volgde was een relatief makkelijke aanloop naar de grande finale. Tot aan het 20 kilometer punt komt het stijgingspercentage niet boven de 4,5 % uit. De fietsers konden hier hun beenspieren ook wat rust geven omdat dit gedeelte stukken vals plat naar beneden kent.

Dan bij een scherpe bocht naar rechts komt dan eindelijk de top in zicht. Het kale gedeelte en de direct steile stukken boezemen iedere klimmer angst in. De gedachte “zal ik het nog wel halen” schiet bij menigeen voorbij. Gelukkig hadden wij juist op dat punt onze 4e verzorgingspost ingericht. Op deze post zorgden Caroline en Wilma niet alleen voor het voedsel en de drank, ook praten zij de deelnemers moed in om ook de laatste 6 kilometer van de beklimming met succes te voltooien.

Na het verlaten van verzorgingspost 4 gaat iedere deelnemer de volle strijd aan om de top

Eenzaam op weg naar de top

te bereiken. De wind die op het kale gedeelte vrij spel heeft en de zon die steeds feller wordt maken het voor een ieder een uniek gevecht. En dan hebben we het nog niet eens over het gemiddelde stijgingspercentage van boven de 7 % met hier een daar een bocht die uitschiet naar een percentage van boven de 12 %.

 

Vanaf hier vervolgt ieder zijn eigen weg, de een ongestoord op zoek naar een ritme, de ander onder indruk van de immense omgeving. Het is dit gedeelte waar iedere deelnemer het zwaar heeft en zowel fysiek en mentaal een gevecht levert. Want het lijkt er maar op of dat puntje van de top maar niet dichter bij komt. Gelukkig is er nog een extra verzorgingspost op 23 kilometer, waar Jaap de zwoegende deelnemers opvangt. De drank en al het andere wat op tafel staan wordt dan ook niet alleen gretig door onze deelnemers aangepakt.

Later voegen ook Theo en Martha zich bij deze verzorgingspost. Zij hebben eerder deze dag een teleurstelling moeten verwerken, omdat hun tandem gisteren kapot is gegaan. De schade is helaas niet in Frankrijk te herstellen, en zodoende hebben ze een streep moeten zetten door hun plan om de berg op de unieke wijze te beklimmen. Gelukkig zorgt Martha met haar massage kwaliteiten ervoor dat de lopers ook het gevecht met de laatste 3 loodzware kilometers kunnen aangaan.

Er wordt gezucht en gesteund en zo gaat er weer een kilometer voorbij. Een gevecht op iedere meter van de berg, maar de gedachte om te stoppen is er niet, je zult hoe dan ook de top te bereiken. Plots zie je dan toch een aantal fietsers stilstaan en denk je wat is er aan de hand. Al snel besef je dat jij bij het monument van de overleden wieller legende Tommy Simpson bent. Een moment dwaalt je gedacht af, maar je weet al snel ik ga door want het is nog maar iets meer dan een kilometer naar de top.

De laatste meters voor Astrid en Ineke

Hoe zwaar de laatste kilometer ook is, het lijkt toch gemakkelijker te gaan. De top die eerst nog zo ver weg leek, komt nu toch steeds dichterbij. Als ik de top nader herken ik van verre ook al de shirts van onze deelnemers, zij hebben de top al voor mij bereikt. Zij helpen je door, dat o zo vervelende laatste bochtje heen, en onder luide aanmoedigingen en applaus bereik je dan eindelijk de top. Je beseft dan dat je een topprestatie hebt geleverd en bij de omhelzingen van al deze enthousiaste, sportieve en warme mensen voel je de spanning, pijn en emotie uit je lichaam vloeien. Moe en voldaan geniet je op de top na van een schitterend uitzicht en een mooie prestatie.

 

Niet alle aankomsttijden zijn bij mij bekend, maar bij een prestatie als deze is tijd ook helemaal niet belangrijk. Wat ik veel belangrijker vindt, is dat je voor je zelf kunt bewijzen dat als je een doel hebt je dit ook kan bereiken. Het doet mij deugt dat er zoveel lieve mensen, zowel bij de deelnemers als de bij de begeleiders, zijn die samen voor deze schitterende dag hebben gezorgd. Ik ben ongelofelijk trots op een ieder die zich heeft ingezet en hiermee het doel voor Move For MS hebben ondersteund. Na de vele positieve reactie na afloop kijken wij alweer vooruit om volgend jaar voor alle MS patiënten weer een topprestatie te leveren.

Yes we did it!

Vandaag was de grote dag. In konvooi vertrokken we in alle vroegte van camping Carpe Diem in Vasion la Romaine richting Sault waar de start van de beklimming van de Mont Ventoux voor de meeste deelnemers begint. Inderdaad de meeste want er zijn twee fanatiekelingen, Edwin van der Berg en Denis Ancel, die de berg twee keer met de fiets omhoog gaan. Zij zijn nog eerder vertrokken om een beetje gelijktijdig met de overige deelnemers op de top aan te komen. Petje af voor deze mannen!

Er was grote pech voor Theo Gunther en Martha Derogee. De bedoeling was om met een tandem naar boven te gaan maar dit plan moesten ze noodgedwongen laten varen omdat de tandem een dag ervoor een technisch mankement had. Er moest een wiel worden vervangen en dat was helaas niet voorradig bij de Franse fietsenmakers. Heel erg triest voor Martha en Theo maar ze zijn vastbesloten om volgend jaar revance te nemen!

Onze gedachten gaan ook uit naar Arend Keemink die niet mee kon omdat hij zijn achillespees gescheurt heeft tijdens een spelletje squash. (Sommige mensen doen van alles om ergens onderuit te komen).

Om 09.15 uur werd het startsein gegeven en de 13 lopers en 9 fietsers gaan op weg om een prestatie van formaat neer te zetten. Het zonnetje begon al aan kracht te winnen wat het een en ander er niet makkelijker op maakt. Iedereen liep/fietst zijn eigen tempo op weg naar de top en voor iedereen is het een prestatie van formaat om boven te komen. Want dat het pijn doet is zeker. Moe maar zeker ook voldaan bereikten de deelnemers één voor één de top.

Onze speciale dank gaat uit naar het verzorgingsteam, die deelnemers om de 5 kilometer hebben bevoorraad. Waarbij hun aanmoedigingen ook voor postive energie zorgden.

Nadat iedereen veilig van de berg was teruggekeerd, werden de voorbereidingen voor de afsluitende barbeque getroffen. De barbeque werd geopend met champagne en een toost op de goede afloop van vandaag. Onder het genot van een lekker stukje vlees werden de ervaringen van beklimming uitgewisseld en menig één al in gedachte uit ging naar de editie van 2013. Na deze inspannende maar vooral ook zeer geslaagde dag zocht iedereen vroeg zijn bedje.

 

The day before …

Vrijdag 9 september

Iedereen bereid zich op zijn eigen manier voor. Sommige vertoeven aan het zwembad, anderen gaan  ontspannen stukje fietsen weer anderen gaan even op De Kale Berg kijken om sfeer te  proeven.

Op de (nu nog sympathieke)Kale Berg is vandaag een actie van Ven2Cops.

De politie agenten van Zuid Holland Zuid gaan diverse keren naar de top. Daar er ook een bekende van ons naar boven gaat ( geen professionele relatie!) besloten wij om hem te gaan aanmoedigen. Gelukkig hebben de agenten geen opsporing bevoegdheid in “France” zodat we zonder probleem een parkeerplaatsje konden bemachtigen. Het was mooi om te zien hoe de mannen en vrouwen zich in het zweet werkten voor het goede doel. Het begint nu bij ons toch te kriebelen en de gedachten gaan stiekem  uit naar morgen wanneer wij aan de beurt zijn.

 

We zien Richard bij het chalet, die al voor de tweede keer met zijn racefiets  voor Ven2Cops de berg bedwingt. Een knappe prestatie! In totaal gaan er over de 600 mannen en vrouwen vandaag voor dit goede doel omhoog. Dit staat in schril contrast met de 24 deelnemers van Move for MS maar dit heeft ook z’n charme en de prestatie is er niet minder om!!!

 

Dat het zwaar wordt is geen twijfel over mogelijk. Het wordt een warme dag en daarom gaan we om 07.00 uur al van de camping vertrekken om in de “koele” uurtjes al zoveel mogelijk kilometers te maken.

Morgen is het onze beurt. We kunnen niet wachten!

Move for MS verkent de Mont Ventoux

Donderdag 6 september 2012

“Verkennen, pastaparty en shirtuitreiking”

Vandaag was het vroeg uit de veren voor de aanwezige hardlopers van Move for MS.  Op het programma stond een verkenning van de Mont Ventoux, een mogelijkheid om de berg even te voelen zoals dat in Move For MS termen heet.  Een rit van ongeveer een uur, waarbij om de Mont Ventoux heen werd gereden, bracht de lopers in startplaats Sault.

Genieten van het mooie uitzicht

Aangekomen bij de startplaats Sault werden eerst wat foto’s van het mooie uitzicht gemaakt.  Vervolgens werd met de auto een stuk de berg op gereden om iedere keer een ongeveer een kilometer berg op te lopen. Deze routine werd driemaal herhaalt, en met een kleine 5 klimkilometers werd de top van de Mont Ventoux bereikt.  Op de top aangekomen maakte dit overweldigende gevoel toch wel iets los bij de lopers.

Maar ook de fietsers hebben vandaag niet stil gezeten, en hebben de berg op hun eigen wijze verkend. Klimgeiten Denis en Edwin hebben vandaag zelfs de klim vanuit Bedoin voltooid.  Een prima training voor hun dubbele beklimming van aanstaande zaterdag. Dennis, Diana en Erica maakten ook hun eerste klimkilometers op de flanken van de Mont Ventoux.  Een aangename kennismaking …

De middag werd in het zwembad besteed, waar een frisse duik voor enige verkoeling zorgde. Vanaf 5 uur werd door een aantal vrijwilligers een heerlijke pasta maaltijd bereidt. Iedereen hielp een handje, want op het sportveldje werd in een mum van tijd een eethoek ingericht.

Onder het genot van de heerlijke pasta maakten de deelnemers nader kennis met elkaar en werden de eerste indrukken van de berg gedeeld. Het toetje van de maaltijd bestond een officiële briefing voor zaterdag. Maar het echte hoogtepunt van de avond bestond uit het uitreiken van de Move for MS shirts en de startnummers. Nog maar 2 nachtjes slapen …

Zij 'n topprestatie, wij 'n topprestatie

Powered by DAM