Training Amstel Goldrace

altAhlhS98Sg6eBnJhDBcflK5fCG-EqDb3LwnozKcCQvPzd

Move for MS organiseert loop- en fietstrainingen om 13 september glansrijk de top van de Mont Ventoux te bereiken. De eerste fietstraining van dit jaar zit er inmiddels op.
Het was ‘n mooie, gezellige dag. Met stevige klimmen over de Limburgse heuvels.
Heb je deze keer gemist?
Geen punt, er staan er nog drie op de agenda!
Het is ‘n goeie training, gezellige kennismaking en helpt blessures op de De Kale Berg te voorkomen.
We zien je graag op 28 juni voor de volgende training!

Reünie en uitreiking cheque!

De eerste reünie van Stichting Move for MS was een geslaagd en gezellig samenzijn! Zaterdag 8 februari 2014 was het zover. Oud- en toekomstige deelnemers én sponsoren waren in grote getale gekomen naar Squash en Biljart in Ridderkerk afgereisd.

Tijdens de reünie werd onthuld hoeveel geld Move for MS in 2013 heeft opgehaald. Maar liefst € 22.000,-  werd door Ronald Zoeteman (voorzitter Move for MS) uitgereikt aan MS research en ErasMS.

IMG_3679

Na de bekendmaking vertelde Lex van Iterson (MS Research) over het belang van MS Research. En hoe het opgehaalde bedrag besteed wordt aan onderzoek naar kinderen met MS.

Kinderneuroloog Rinze Neuteboom en arts-onderzoeker Daniëlle van Pelt (beiden van ErasMS) gaven uitleg over multiple sclerose en de voortgang van hun onderzoek naar MS bij kinderen.

IMG_3699

Tot slot werd er een uniek, mini-Move for MS-shirt uitgereikt aan de kersverse vader Martijn Zoeteman.

Hierna werd er gezellig nagebabbeld over de vele prachtige Mont Ventoux avonturen. En we blikten vast vooruit naar de volgende Mont Ventoux editie, op 13 september 2014!

Met flair in de Flair

Afgelopen week stond een artikel van Tessa in het blad “Flair”. Hier verteld ze haar levensverhaal. Een leven onlosmakelijk verbonden met MS.

We zijn trots dat Tessa met ons de Mont Ventoux heeft beklommen! Als stichting zijn we ook content met de aandacht voor Move for MS in de Flair. We hopen dan ook dat er positieve ontwikkelingen uit voort komen.

Lees het verhaal van Tessa in de Flair.

 

 

 

 

 

 

 

Nationaal Kinder MS Centrum lanceert informatieve website

 

Het Nationaal Kinder MS centrum van het Erasmus MC –Sophia in Rotterdam lanceert vandaag een unieke website, speciaal voor kinderen en jongeren met MS: www.kindermscentrum.nl. De site is zowel informatief als interactief. De site is overzichtelijk, kleurrijk, voorzien van veel foto’s en filmpjes en gekoppeld aan sociale media. De website is mogelijk gemaakt door de Stichting MS Research en een schenking van de VriendenLoterij.
Op de website staat uitgebreide informatie over het Kinder MS centrum zelf zodat kinderen en jongeren weten wat ze kunnen verwachten als ze daar terechtkomen. Er is een speciale pagina met foto’s van medewerkers en twee kinderen met MS vertellen in een filmpje over het centrum. Vanzelfsprekend is er veel informatie over de ziekte MS zelf te vinden.  Er wordt ruim aandacht besteed aan MS-gerelateerde problematiek rondom volwassen worden, beroepskeuze en seksualiteit en er is nuttige informatie voor ouders, docenten en professionals. De website is voorzien van koppelingen met Facebook en Twitter. Ook zijn er mogelijkheden ingebouwd om vragen te stellen aan bijvoorbeeld de Kinder MS verpleegkundige. Wolter Kroes, verbonden aan Stichting MS Research als Vriend van kinderen met MS,  werkte geheel belangeloos mee aan de totstandkoming van het  promotiefilmpje van de website.
{image.index}/{image.total}

Kinderen die lijden aan MS (multiple sclerose) hebben vaak dezelfde klachten als volwassenen, maar de ziekte heeft meer impact. De hersenen van kinderen zijn volop in de groei. Door de gevolgen van MS wordt de ontwikkeling van de hersenen geremd, dus de problemen met hun denkvermogen zijn vele malen groter. MS is een ziekte van het centrale zenuwstelsel. Dit bestaat uit de hersenen, het ruggenmerg en de zenuwen.  De diagnose MS wordt in toenemende mate bij kinderen onder de 20 jaar geconstateerd.

Stichting MS Research ontvangt jaarlijks een subsidie van deVriendenLoterij. Daarnaast kende de Loterij in 2012 een extra subsidie van €480.000,- toe voor de oprichting van een Nationaal Kinder MS Centrum binnen het Erasmus MC-Sophia in Rotterdam. Een deel van deze schenking gaat naar de opbouw van een Biobank waarin klinische gegevens, bloed, hersenvocht en DNA van kinderen met MS worden opgeslagen met als doel onderzoek naar Kinder MS beter mogelijk te maken. Daarnaast gaat een deel van de schenking naar voorlichtingsmiddelen voor kinderen met MS en hun directe omgeving, zoals de nieuwe website.

Het Kinder MS centrum van het Erasmus MC- Sophia in Rotterdam kon worden opgericht dankzij de Stichting MS Research en een schenking van de VriendenLoterij. In het centrum worden kinderen met MS behandeld en begeleid. Ook levert het Kinder MS centrum een belangrijke bijdrage aan de bekendheid en kennis rondom deze aandoening. Enerzijds door voorlichting te geven zoals op de jaarlijkse kinder MS dag en door deze website. Anderzijds door het doen van wetenschappelijk onderzoek naar MS op de kinderleeftijd en verwante aandoeningen (Biobank en Proudkids Project).

 

 

 

“Dit is mij leven” aflevering van TV West met Tessa


Tessa heeft met Stichting Move for MS in 2013 de Mont Ventoux op gefietst. TV West heeft Tessa gevolgd en de aflevering “Dit is mijn leven” is hier het resultaat van.

klik op de foto om de aflevering te bekijken!

Multiple Sclerose (MS) is een aandoening die je zenuwstelsel aantast. Tessa werd overvallen door deze ziekte. In deze aflevering zie je hoe Tessa haar dag doorbrengt.

Tessa’s wereld stortte in, toen ze in 2005 te horen kreeg dat ze Multiple Sclerose, oftewel MS heeft. Sindsdien verdeelt ze de dagen in “goede” en “slechte” dagen. Ondanks deze ernstige chronische ziekte weet Tessa toch positief te blijven en opmerkelijke sportieve prestaties neer te zetten. Dankzij haar grote passie: fietsen!

(bron: www. omroepwest.nl)

Ons vehaal MV 2013

Hallo allemaal,

Hier ons verhaal,

Wij hebben het geluk dat er mensen zijn die veel om anderen geven. Zo kwamen wij in 2012 een stichting tegen die ons aansprak Move for MS. Ook wilde wij er wat meer van weten en belde met die gene die er op de site genoemd werd, Ronald Zoeteman. Wat bleek zij hebben 2 jaar er voor een stichting opgericht met als doel geld binnen te halen door sportieve prestaties door het hele jaar heen. Het geld gaat 1 op 1 door naar onderzoek van MS. De Stichting MS Research stimuleert en financiert wetenschappelijk onderzoek naar oorzaak en oplossingen van de chronische ziekte multiple sclerose. Stichting MS Research is opgericht in 1980 en stond in 2011 stil bij haar 30 jarig jubileum. Stichting MS Research is een ANBI erkende instelling en draagt het CBF keurmerk.
Ronald verteld dat de stichting geboren was uit het feit dat hij zag hoe bij zijn moeder de grillige ziekte toe sloeg. Hij en zijn hele familie wilde iets doen om het onderzoek naar een oplossing van de ziekte te kunnen helpen.
Het beklimmen van de Mont Ventoux was al gauw als idee geboren. De lopers en later ook fietsers beklimmen de berg en halen daarmee geld uit sponsering op voor de stichting. Ook leggen zij zelf een deelnemers bijdrage in. Het idee leek ons fantastisch en wij waren meteen om. Samen met vriendin ingeschreven en in 2012 meegegaan naar Frankrijk. Ook 14 september 2013 zijn wij mee gegaan en hebben de top bereikt, al met al een hele belevenis. De mensen die mee waren zijn een warm bad, belangeloos en vooral ook vol inzet  zijn alle deelnemers boven gekomen.
Er is plaats voor veel meer mensen die de uitdaging aan willen gaan.

MS is een ziekte die vooral bij mensen in de bloei van hun leven toeslaat en ook nog eens de meest voorkomende auto-immuunziekte. 16000 mensen in nederland en 2.5 miljoen mensen wereldwijd leiden aan de ziekte. Hier doen we het voor een doorbraak in de bestijding of stoppen van de ziekte zou altijd iemand in de direkte omgeving helpen. Hoe meer mensen mee gaan in de sportieve prestaties hoe beter voor het onderzoek.
Buiten dit alles is het een geweldige ervaring om met de mensen die zich voor de stichting inzetten om te gaan. Iedereen doet wat hij kan waardoor het een geweldig evenement is, er gaan zelfs nu 3 mensen met MS mee, ook zij zijn zeer begaan met de stichting en de prestatie van alle deelnemers. Wilma (de moeder van de stichting) vangt iedereen boven op en zorgt voor de mensen die binnen komen. Op die manier is zij ook zeer betrokken bij de beklimming. 2 anderen fietsen naar boven en trainen door het jaar heen voor de beklimming. Zij worden nog net niet naar boven gedragen ☺maar zo voelde het wel voor hen. De ondersteuning mentaal was geweldig op alle verzorgingsposten en van de volgers die iedereen voorzagen van al het benodigde onderweg.
Onze oproep is nu naar iedereen die wil sponsoren, deelnemen, of gewoon geld overmaken om de stichting te laten groeien en zo veel als mogelijk geld naar onderzoek van de ziekte te laten gaan. Graag zouden wij ook zien dat er een groep beklimmers vanuit de bovenkant van Nederland mee gaat. Dus geef je op bij de stichting en wij komen dan vast met elkaar in contact.

Wanneer U een bijdrage wilt doen om onderzoek naar MS mogelijk te maken kunt U een bedrag overmaken naar Stichting Move for MS  
ABNAMRO bank:
IBAN nummer: NL50ABNA0515241350
BIC: ABNANL2A
Onder vermelding van: Stichting Move for MS

Thuis met ‘n beklommen Mont Ventoux voor atijd in mijn rugzak

Als dromen waar worden…

Dank voor jullie meeleven, interesse, morele en zelfs ook financiële steun, tijdens dit voor mij magisch en onvergetelijk avontuur.

Thuis, per vandaag precies een week. Ik wilde jullie, zoals beloofd, meteen schrijven hoe het was, een beeld geven, delen in de triomf.  En vooral bedanken. Wat was ‘t hartverwarmend! Voor mij onvergetelijk op alle fronten.

Maar ik vond de woorden niet. Ik had  ik had even rust nodig. Rust, en opvallend genoeg niet zozeer voor mijn lijf, dat ongekende kracht toont. Maar vooral rust in hart en hoofd.  Rust die mij de woorden zou laten vinden om dit avontuur in die enige juiste glans te beschrijven. Want wat was het ongelooflijk intens.

Hierbij doe ik ’n poging met een beschrijvende terugblik ondersteund met foto’s en een filmpje (zie andere mail). Ik hoop dat het enigszins een beeld geeft van mijn magisch avontuur. En natuurlijk de financiële bijlage die openheid geeft over jullie sponsoring, die volledig ten goede komt aan MS Research. Want ook dit hoorde bij mijn tocht en de opbrengst is uitzonderlijk en hartverwarmend. Ik ben er stil van.

Het is in z’n totaliteit een groots avontuur waarvan ik de impact en gevolgen nog niet kan overzien…

Voorafgaand in Juli & Augustus:
‘n Super fietsvakantie! Alléén op pad met fiets en tent (en vooruit, Lange Lijst) door het prachtige Franse land. Eindpunt is de camping bij Lac de Ste Croix, waar wij vroeger als gezin altijd kampeerden en waar wij ons nu, jaren later opnieuw verzameld hebben. Een vakantie die uiteindelijk de perfecte opmaat bleek naar de beklimming van de legendarische Mont Ventoux.

Vrijdag 6 september:
Twee dagen geleden ben ik op de fiets vanaf de camping vertrokken. Ik heb mijn familie (inclusief mijn uit Miami overgevlogen broer) achter me gelaten. Ik wil nog even alleen ‘en route’. De Mont Ventoux sluipt dichterbij… Maar ik ben ook moe van het reizen/fietsen en ontdekken. Ik wordt onvoorzichtig en maak foutjes.  Dus stap ik in bij mijn ouders die in hun camper op terugreis zijn. Rust is nodig. Het is een keuze met verstand, niet met mijn hart. Het maakt me verdrietig. Zo dichtbij mijn droom van jaren geleden, het beklimmen van de Mont Ventoux. Een droom van toen ik net begon met fietsen. Van vóór de MS die mijn toekomst kwam veranderen. Ik voel me onzeker of ik de kans deze berg te beklimmen nog zal krijgen,…

Zondag 8 september:
Jarig, te midden van mijn ouders  en lieve vrienden vier ik mijn 36ste. Van twee vrienden krijg ik ‘n busticket richting de Mont Ventoux. De befaamde berg komt opnieuw inzicht!

Maandag 9 september:
Toch eens kijken op internet tot wanneer in het seizoen de legende te beklimmen is…

En dan zie ik de site van www.moveforms.nl. De stichting die de berg wil bedwingen voor het goede doel, geld inzamelen voor MS Research. Dit kan niet waar zijn, Dit gaat over mij! Contact gelegd met de organisatie. Zij reageren meteen, doen hun best mij -last minute- mee te krijgen.  Mijn tassen waren nog niet uitgepakt en dit staaltje slechte opruimerigheid blijkt nu eens in mijn voordeel.

Dinsdag 10 september:
Mijn fiets kan mee met een van de deelnemers. Woensdagochtend tref ik  2 mannen van Move for MS, met hen rij ik mee naar het zuiden.

Woensdag 11 september:
‘s Avonds ontmoet ik de familie Zoeteman. Het gezin dat Move for MS vier jaar geleden gestart is om iets extra’s voor MS Research te doen.  Het blijkt dat Wilma, de moeder van het gezin ms. heeft. We gaan naar de pizzeria en ik zit tegenover haar. De ontmoeting is fijn en confronterend tegelijk. Wilma is krachtig en lief, daar verandert die ziekte niets aan. Maar de ms. is zichtbaar en belemmerend aanwezig.

Ik realiseer mij de ongekende kracht van mijn lijf nu. Ik weet ook dat dit geen vanzelfsprekendheid is. Hoe lang kan ik zo fietsen? Hoe lang mag ik deze energie behouden? Hoe lang blijft alles het doen?…

De daarop volgende dagen ontmoet ik de andere 21 deelnemers, hun familie en begeleiders.  Dagen van kamperen, croissantjes bij het ontbijt, omgeving verkennen. Rondje fietsen en de pootjes los draaien. (Pff het begin valt tegen, ben ik het in die paar dagen thuis dan toch verleerd?)

Met de auto op verkenningstocht de berg op. (Mijn god, wat ’n klim, ga ik dit echt doen?…) Storm op de top, 4 graden, mist en harde wind (moet deze stormachtige kilte het hoogtepunt zijn waar ik naartoe ga zwoegen?!)

Onthulling van de sponsorshirts, groepsportretten en de laatste massage om mijn kuiten te verzorgen. Pastaparty; koolhydraten voor de sporters en dan,… uiteindelijk,

IMG_5429 (2)

Zaterdag 14 september:
Verzamelen om 7 uur op de parkeerplaats van de camping. Met de auto over de top van de berg naar ons vertrekpunt Sault. Eerst de start voor de elf lopers en een half uur later mogen elf fietsers doen waarvoor we gekomen zijn. Ik voel geen spanning, zelfs geen gezonde. Ik heb er alleen maar heel erg veel zin in.  Mijn pootjes voelen goed, sterk. Ik wil dit doen, ik ga dit doen! Ik kan het, (denk ik…)  Het weer werkt mee, zelfs op de top zal het met 24 graden aangenaam zijn. Op de berg is het zeldzaam windstil.

26 Km stijgen, te beginnen met vals plat. Dat is een tegenvaller, de groep van elf fietsers is al snel uiteengevallen. Dankzij de bocht omhoog zie ik de sliert daar al een stuk verder licht omhoog peddelen. Mijn lijf is nog koud en houdt klaarblijkelijk niet zo van het ondankbare vals plat. Maar het is geen wedstrijd. Zo voelt het ook oprecht niet voor mij. Ik hoef niet als eerste boven te komen. Tijd speelt geen rol.  Mijn missie is om überhaupt boven te komen. En dat wil ik halen! Rustig aan dus, eigen tempo, concentreer je op je adem.

Dan verschijnt zowaar onze eerste hulppost. Ik weet dat deze om de zeven kilometer staan, ik ga dus toch echt vooruit. Ik zal niet stoppen, heb water genoeg en mijn lijf is net lekker op temperatuur.

Ik neem de tijd om om mij heen te kijken, alles in mij op te nemen. De weg slingert door het bos. Af en toe word ik ingehaald door fietsers die allemaal groeten in het voorbijgaan. Mijn lijf voelt sterk, m’n benen blijven draaien en mijn adem volgt rustig. Op verschillende plekken duikt iemand van de organisatie op met een camera. Op alle foto’s, geen enkel beeld uitgezonderd, zie ik mezelf later terug met een enorme glimlach.

Kost het dan geen inspanning? Jazeker wel. Maar meer nog is daar het heerlijke gevoel dat ik zo blij ben dat ik dit kan en mag doen. Het besef dat mijn lijf dit kan. Mijn lijf, dat vaak ‘zomaar’ moe is. ‘Zomaar’ steekjes kan laten vallen. Tintelende ledematen geeft, en soms gewoon niet doet wat het een dag daarvoor wel nog wel deed. Dat lijf, waarmee het in het begin van mijn ziekte slecht ging, maar nu over zoveel (veer)kracht blijkt te bezitten. Dat lijf waarmee het al een tijd zo boven verwachting goed gaat. Dat lijf, waarvoor niets vanzelfsprekend is. Datzelfde lijf beklimt nu de legendarische Mont Ventoux!

Reden genoeg om met een flinke lach deze berg te bedwingen.  Hulpposten gaan voorbij, inmiddels ben ik ook wat lopers en fietsers in onze herkenbare Move for MS-shirts gepasseerd. Ik klim gestaag omhoog.

En dan opeens, ik maak een bocht en dan zie ik daar het weerstation. Het toppunt van de berg én eindpunt van onze klim, het glanst in de zon. Kippenvel. Ik ben al zo dichtbij. Ik maak een foto om voor altijd een tastbare herinnering te houden aan dit moment.

CAM01938

Ik weet dat hierna het steilste stuk nog moet komen. 6 Kilometers nog slechts te gaan. Hier groet niemand elkaar meer, hier is het ieder voor zich. Hier hebben we allemaal onze kracht nodig voor onszelf. De berg is kil, droog en onaantrekkelijk bruin en wit van steen en gruis. Hier groeit nagenoeg niets meer. Hier kan het spoken, hagel en rukwinden, maar vandaag niet.

Vandaag werkt alles mee. Ik weet nu zeker; ik ga het halen. Om ook dit gevoel voor mijzelf te bewaren maak ik, terwijl ik trap, een filmpje. Dit gevoel, dit besef wil ik nooit meer vergeten

     

 

Vleugels krijg ik als ik voor de laatste bocht van bovenaf mijn naam hoor. ‘Hé daar heb je Tessa’, er klinkt gejuich en geklap. En oké, het was geen wedstrijd maar toch zet ik hier op dit laatste steilste stuk nog even aan. Ik heb nog over en ik haal fietsers in. Ik neem de steile bocht ruim zoals mij van tevoren is uitgelegd.  Nog enkele meters, ik voel dat ik het bijna heb volbracht. En dan staat daar, voor de mij inmiddels zo bekende groep in hun groen witte shirts van Move for MS, zomaar mijn moeder…

mama

Vol ongeloof roep ik; “mama?!” ik noem haar nooit mama. Eerder ‘moeders, ‘ma’ of Antoinette. Maar nu staat daar dus ‘mama’! Mijn ouders zijn even 1200 kilometer na hun vakantie terug gereden om mij te zien finishen. En ge-finished ben ik!

Op 1912 meter hoogte. Een afsluiting van een waanzinnig avontuur een droom die waar is. Met dit lijf, ‘mijn’ lijf.

SONY DSC

De weg hiernaartoe en de klim naar de top, ik zal het nooit vergeten.

En dat het ook nog zoveel mocht opbrengen voor het onderzoek naar MS. is ongelooflijk te gek!

Dank voor jullie steun en/of sponsoring. Klein of groot, het maakt geen verschil. Bij elkaar zijn jullie verantwoordelijk voor 1125,79 euro(!!!) die ik aan MS Research mag doneren.  Daar word je toch stil van? Ik in ieder geval wel.

Het zal een bijdrage zijn die onderzoek naar de ziekte verder mogelijk maakt. Onderzoek gericht op kinderen met MS. Hopelijk geeft het inzicht in het verloop van de ziekte. Misschien brengt het nieuwe medicatie om MS te remmen. En wie weet, volgt er uiteindelijk misschien zelfs wel genezing.

Voor nu lijkt mijn MS zich aardig koest te houden, zelfs na deze lijfelijke beproeving. Maar dat onvoorspelbare zwaard van Damocles blijft boven mijn  hoofd hangen.  Ik wacht niet tot de MS weer toeslaat, ik  haal ondertussen uit het leven wat er voor mij uit te halen is.

En met een beklommen Mont Ventoux in mijn rugzak ben ik meer dan dik tevreden!

Het was een heel verhaal … Het is onvergetelijk … Dank jullie wel !

Liefs Tessa

De beklimming van 2013

                                                                     We zijn binnen!

 

IMG_5429 (2)

 

Allemaal hebben we de Mont Ventoux bevochten en, op een na fietsend of lopend haar top bereikt. De berg was ons gunstig gezind, de zon scheen, maar niet te warm, niet te koud, De wind hield zich zeldzaam rustig. De gespannen kopjes die zich vanochtend om zeven uur op ‘n koude donkere parkeerplaats verzamelden, hebben plaatsgemaakt voor bezwete maar opgeluchte, trotse gezichten.

We hebben het gehaald, onze missie is volbracht: de top bereiken om aandacht te vragen en geld in te zamelen voor onderzoek naar M.S. Onderzoek om met kennis deze ziekte te bedwingen. Of laten we die bijbehorende onpeilbare grilligheid op z’n minst dragelijker maken voor haar patiënten en hun omgeving.

IMG_5487 (2)Ik zou graag vertellen over hoe de lopers vanochtend gezamenlijk startten. 10 wit- groene gesponsorde shirts op ‘n rij. Het is nog koud maar de dag belooft al warm te worden. Onderweg naar boven zal de eenheid in duo’s en eenlingen uiteen vallen. Ieder loopt zijn eigen schema. Waar de ene pootjes licht over het asfalt lijken te zweven is het voor de andere benen een pijnlijke verzurende aangelegenheid. Om de zeven kilometer staan hulpposten opgesteld. Daar wachten partjes sinasappel, water, plakjes ontbijtkoek en vooral bemoedigde, bewonderende aanmoedigingen.

Ik zou ook graag vertellen over de 12 fietsers, die wat rommeliger, stonden opgesteld om te starten voor de tocht. IMG_5531 (2)In de sliert groen witte shirts vallen al gauw gaten. Terwijl de helft zwoegt over het valse plat bij Sault zijn de koplopers al een bocht verder in de hoogte geklommen.

 

 

 

Ik zou nog liever vertellen over het warme onthaal aan de finish op 1912 meter en alles wat daar tussen lag: Het zweet, de magische vergezichten, de toejuichende begroetingen onderweg. De verrassing als na 18 kilometer eindelijk het weerstation, ons eindpunt, in de hoogte zichtbaar wordt. Het ultieme zwoegen op die laatste 7 kilometer, waar de berg droog, kaal en vooral heel, heel steil is. IMG_5687 (2)Hoe de eersten die boven de finish bereiken de rest die laatste zware 500 meter binnenjuicht. Er is geen verschil meer tussen loper of fietser.

Allemaal gelijk voor dat ene doel. Kippenvel, als van bovenaf je naam geroepen wordt. We kennen elkaar allemaal. Nog een bocht te gaan, stijging 20%. Dan door het stenen paadje omhoog de wit-groene liefdevolle warmte in. Hoe Wilma de sporters de laatste 500 meter omhoog juicht vanaf een stoel. Eenmaal boven geeft ze ‘haar’ sporters dwars door het natte zweet heen een liefdevolle knuffel. Gejuich, geklap, gejoel tanden op elkaar, zweten en kippenvel. Dat had ik allemaal willen vertellen, en veel uitgebreider ook. Want het is te mooi, te intens, onvergetelijk mooi om dit met weinig woorden af te doen.

Maar de slot bbq wacht. Er rest geen tijd meer om dit met de juiste woorden in al haar glans te omschrijven. Straks zullen we met z’n allen nog één avond samen zijn, samen eten, lachen en ontspannen en proosten op ons gezamenlijk succes. Het is volbracht.

De dag voor de beklimming

De laatste twee deelnemers zijn binnen. Alle anderen zijn al gesetteld en maken zich op voor De grote dag die morgen wacht. Voor de meesten van ons houdt dat rusten in is of slechts ‘n klein rondje lopen of trappen. Een groepje mannen daargelaten die, terwijl de bakker haar deuren net heeft geopend, al geruisloos op hun fietsen zijn gestapt. Zij gaan vast op verkenning.

De ploeg bestaat dit jaar uit elf fietsers en tien lopers. Daaromheen hun partners, verzorgers en dierbaren. Iedereen doet wat ie kan om ook dit jaar weer tot een succes te maken. Het is het vierde jaar dat Move For MS de Mont Ventoux gaat beklimmen. Al staan we verspreid over de camping in het prachtige Vaison la Romaine, de saamhorigheid is groot. Samen voor dat ene doel: M.S. onder de aandacht brengen en zoveel mogelijk geld verzamelen voor onderzoek om die grillige ziekte een halt toe te roepen.

Voor Ruud, de geestelijk vader van de beklimming zijn het drukke dagen. Hij vindt het hartverwarmend ‘mooi’ Zegt hij met onvervalst Rotterdams accent met ‘n gulle lach en oogjes die steeds meer gaan stralen. Dat al die mensen 1100 kilometer rijden om die gekke berg te trotseren. IMG_5408 (2)Hij zorgt goed voor ‘zijn’ mensen. Een ieder wacht een warm welkom als ze zich ongedwongen komen melden bij hun caravan. Gisteravond nog, koffie, thee, bier alles mag. En terwijl hij met zijn zoon de afwas nog even gauw wegwerkt verzamelt hun aangepaste caravan zich met volk.
Renners, fietsers en hun aanhang.

Tuinstoelen naar binnen, het past allemaal maar net. De koffie loopt inmiddels door, te midden van deze drukte zit Wilma, trots te zijn. Trots, op al deze mensen die hun bijdrage leveren tegen die ziekte die ook haar 20 jaar geleden zomaar aanviel. Al deze mensen met hun prestatie voor haar, en al die andere MS-patiënten. Geld voor onderzoek is nodig.

Energie is voor haar een kostbaar goed. Maar ze laat zich niet kennen. Ze wil overal bij zijn, alles meemaken. Terwijl de drukte haar caravan haast uit elkaar doet  spatten blijft ze erbij. ‘Of ik hier niet moe van wordt? Ik was vanochtend al moe toen ik wakker werd, ik merk ’t zo langzamerhand niet meer.’ Vermoeidheid is ‘n structurele staat van zijn, voor de mensen die MS hebben.

IMG_5387 (2)Zo ook nu, met hun caravan als hoofdkwartier van de organisatie. Enkele mannen hebben zich verzameld voor overleg. Zij zullen niet fietsen of rennen maar op een andere manier meehelpen aan het succes van deze tocht. ‘Waar komen de hulpposten, wie bemand welke, hoe houden we de eventuele uitvallers warm?’

En ondertussen snijdt Wilma, met haar aangepaste mes de tomaten voor de pasta party van vanavond. Iedereen maakt een flinke portie koolhydraten om met elkaar gezamenlijk op te eten. IMG_5394 (2)Daar wordt de dag van morgen besproken. Tactieken gedeeld; Waar zitten de kuitenbijters, waar is het aardig vlak? Hoe snij je de laatste bocht voor het weerstation aan?We gaan het morgen zien.

Vertrek is om zeven uur van de camping. Het startschot voor de lopers klinkt om negen uur, de fietsers volgen een half uur later. Een ding is zeker,  we leveren allemaal onze eigen topprestatie, ons eigen gevecht met de berg. En boven op de 1912 meter zal Wilma ons binnenhalen. Trots aan de finish.  Met z’n allen in ons gevecht tegen MS.

Zij 'n topprestatie, wij 'n topprestatie

Powered by DAM